ΚΕΙΜΕΝΑ

…ΕΔΩ (στὸν Ναὸ) ὄχι μόνον ἡ ἀταξία, ἀλλὰ καὶ κάποιο ἄλλο φοβερὸ νόσημα περιπλανᾶται. Ποιό λοιπὸν εἶναι αὐτό; Τὸ ὅτι, ἐνῶ (οἱ πιστοὶ) προτίθενται νὰ κάνουν προσευχὴ στὸν Θεὸ καὶ νὰ ἀναπέμψουν σ’ Αὐτὸν δοξολογία, στὴν συνέχεια ἀφήνουν Αὐτὸν καὶ πιάνοντας ὁ καθένας τὸν πλησίον του διευθετοῦν τὰ προβλήματα τοῦ σπιτιοῦ τους, τῆς ἀγορᾶς, τοῦ […]

Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ [1], ἐπιστολὴ τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου πρὸς τὸν Μητροπολίτη τῆς Ἐφέσου Θεόφιλο, κάπου μεταξὺ τῶν ἐτῶν 821 καὶ 826 [2], παρουσιάζει περιεκτικῶς καὶ συνοπτικῶς τὴ θέση τῆς Ἐκκλησίας ἔναντι τῆς προοπτικῆς τῆς ποινικῆς θανατώσεως αἱρετικῶν, μὲ ἀφορμὴ τὴ δίωξη τῶν Παυλικιανῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδῶ ὀνομάζονται Μανιχαῖοι, στὶς ἀρχὲς τοῦ θ΄

Ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι τὸ ἱερὸ βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ γενικότερα τοῦ Χριστιανισμοῦ. Διακρίνεται ἤ χωρίζεται σὲ δύο μέρη: Τὸ πρῶτο ὀνομάζεται Παλαιὰ Διαθήκη, καὶ τὸ δεύτερο Καινὴ Διαθήκη.             Τί σημαίνει «Διαθήκη»; Ὁ ὅρος, ἐπὶ ἐκκλησιαστικοῦ ἐδάφους, δηλώνει τὴν συμφωνία, τὴν ὁποία συνάπτει ὁ Θεὸς μὲ τοὺς ἀνθρώπους διὰ μέσου τῆς ὁποίας τοὺς

Γινόμαστε μάρτυρες της διολίσθησης σε μία ενιαία παγκόσμια κουλτούρα. Σε έναν κόσμο όπου οι αξίες, οι νόμοι, οι συμφωνίες που υπογράφονται, υπερβαίνουν τις αποφάσεις των εθνικών κυβερνήσεων. Υπερβαίνουν τις επιθυμίες, τις παραδόσεις, τις πεποιθήσεις των λαών των εθνικών κρατών, του οποιουδήποτε έθνους. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι η περίπτωση της Ουγγαρίας, η οποία αντιστάθηκε στην επιβολή

Ὁ ἐλεήμονας εἶναι τὸ λιμάνι ὅλων, ὁ πατέρας ὅλων, τὸ ραβδὶ τῶν γερόντων. Γιὰ τὸν ἐλεήμονα, ἄν πάθει κάτι ἀνεπιθύμητο, ὅλοι τοῦ εὔχονται, «ὁ Θεὸς νὰ τὸν ἐλεήσει, νὰ τὸν κάνει καλά, νὰ τοῦ μείνουν τὰ ἀγαθά του!». Ἄν ὅμως ἔλθεις στὸν ἅρπαγα, θὰ ἀκούσεις νὰ λένε· «ὁ μιαρός, ὁ πονηρός, ὁ βέβηλος!». Γιατί; Μήπως

Ἁγίου Μητροπολίτου Φιλαρέτου τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς 8. Η πτώση και η μεταστροφή του αμαρτωλού Ανάλυση της Παραβολής του Ασώτου.Τα τρία στάδια της πτώσης και της μεταστροφής του αμαρτωλού. Αφού εξετάσαμε το ζήτημα της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου και τις πρώτες και βασικές αρετές -ταπείνωση, πνευματικό πένθος και αγάπη για την αλήθεια του Θεού- πρέπει να

Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Ἁγία Τριάς, Ἐλέησον καὶ Σῶσον Ἡμᾶς. Ἀμήν.Ὑπεραγία Θεοτόκε, Βοήθησον καὶ Σῶσον Ἡμᾶς. Ἀμήν. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀδελφοί μου, καὶ Θεός, ὁ γλυκύτατός μας αὐθέντης καὶ Δεσπότης, ὁ ποιητὴς τῶν Ἀγγέλων καὶ πάσης νοητῆς καὶ αἰσθητῆς κτίσεως, παρακινούμενος ἀπὸ τὴν ἄμετρον εὐσπλαχνίαν του καὶ ἀπὸ τὴν πολλήν του ἀγάπην ὁποὺ

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου «Ὅπου εἶναι συγκεντρωμένοι δυὸ ἤ τρεῖς στὸ ὄνομά μου, ἐκεῖ ἀνάμεσά τους εἶμαι καὶ ἐγώ», λέει ὁ Χριστός. Τί λοιπόν, δὲν ὑπάρχουν δυὸ ἤ τρεῖς συγκεντρωμένοι στὸ ὄνομά Του; Ὑπάρχουν βέβαια, ἀλλὰ πολὺ σπάνια. Φυσικὰ δὲν ἐννοεῖ ἁπλῶς μιὰ συγκέντρωση ἀνθρώπων, οὔτε πάλι αὐτὸ μόνο ἐπιζητεῖ, ἀλλὰ μαζὶ μὲ τὴν τυπικὴ

‒ Ἀλλ᾽ εἰπέ μοι, εἶναι χρεία νὰ μυρώνωνται αἱ ἅγιαι Εἰκόνες ἤ οὐ; Ὅτι φιλονεικοῦσι τινὲς περὶ τούτου ἄνευ ἀποδείξεως ἐκ τῶν θείων Πατέρων. Ἕως τοῦ καιροῦ τῆς Ζ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου δὲν φαίνεται πουθενὰ νὰ εἶπέ τις διὰ εὐχὰς καὶ μύρωμα τῶν ἁγίων Εἰκόνων, ἐπειδὴ ἡμεῖς τὸν τύπον προσκυνοῦμεν καὶ τιμῶμεν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος εἶναι

Δύσκολος εἶναι, τό ἀναγνωρίζω, ὁ ἀγώνας ἐνάντιον αὐτοῦ τοῦ ἐχθροῦ· εἶναι ὅμως ἀπαραίτητος. Πολλοί κάνουν πολέμους καί νικοῦν ἄλλους ἀνθρώπους· εἶναι ὅμως αἰχμάλωτοι καί δοῦλοι στά πάθη τους. Δέν ὑπάρχει πιό ἔνδοξη νίκη ἀπό τή νίκη πάνω στόν ἑαυτό μας. Βραβεῖο χωρίς νίκη δέν ὑπάρχει. Καί νίκη χωρίς ἀγώνα δέν ὑπάρχει. Ἀδελφέ μου, ἄς καταπιαστοῦμε μ’ αὐτόν