Ὁ Σταυρὸς εἶναι τὸ θεμέλιον τῆς σωτηρίας μας, εἶναι ἡ πηγὴ τῶν μυρίων ἀγαθῶν.
Χάρις εἰς αὐτὸν ἡμεῖς ποὺ προηγουμένως εἴμεθα βυθισμένοι εἰς τὴν πτῶσιν καὶ τὴν ἀτίμωσιν, τώρα ἀνεδείχθημεν τέκνα τοῦ Θεοῦ.
Χάρις εἰς αὐτὸν δὲν πλανώμεθα πλέον εἰς τὸ σκότος, ἀλλ’ ἐγνωρίσαμεν τὴν ἀλήθειαν.
Χάρις εἰς αὐτὸν ἡμεῖς ποὺ ἄλλοτε ἐλατρεύαμεν ξύλα καὶ λίθους, τώρα ἀνεκαλύψαμεν τὸν Δημιουργὸν τοῦ σύμπαντος.
Χάρις εἰς αὐτὸν ἡμεῖς ποὺ προηγουμένως εἴμεθα δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας, ὡδηγήθημεν εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐναρέτου ζωῆς.
Χάρις εἰς αὐτὸν ἡ γῆ μετεβλήθη εἰς οὐρανὸν…
Χάρις εἰς αὐτὸν οἱ ἄνθρωποι συναγωνίζονται πρὸς τοὺς Ἀγγέλους.
Χάρις εἰς αὐτὸν ἡ ἁγνότης βασιλεύει εἰς τὴν γῆν…
Βλέπεις πόσων ἀγαθῶν ἀφορμὴ ἔγινεν ὁ Σταυρός;
(Ἱ. Χρυσοστόμου, Ἅπαντα, 22, 12)
Σημ. συντ.: Ὡς γνωστὸν ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος ἐκοιμήθη τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ γι’ αὐτὸ καὶ ἡ μνήμη του μετετέθη τὴν 13η Νοεμβρίου. Στὸ τέλος τοῦ ἐγκωμιαστικοῦ αὐτοῦ χωρίου γιὰ τὰ καλὰ ποὺ ἀπέρρευσαν ἀπὸ τὸν Τίμιο Σταυρό, ἀναφέρεται ἡ ἐπικράτηση τῆς ἁγνότητος, ἐντὸς βέβαια τοῦ πλαισίου τῆς σκέψεως τοῦ Ἁγίου. Κάτι τὸ ὁποῖο στὶς ἡμέρες μας εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ σκεφθοῦμε ὅτι ἰσχύει, καθ’ ἥν στιγμὴν ἡ σαρκικὴ ἀκολασία ἔχει κατακλύσει τὴν οἰκουμένη μὲ κάθε εἴδους ἀκαθαρσία καὶ ἀναισχυντία, ἀκόμη καὶ στὸν λεγόμενο χριστιανικὸ κόσμο. Ὁ διάβολος βάλθηκε μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις του νὰ διαψεύσει εἰ δυνατὸν τὴν νίκη τοῦ Σταυροῦ. Φυσικὰ αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Ὅμως, προσπαθεῖ πάσῃ θυσίᾳ νὰ ματαιώσει τὰ καλὰ ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὴν νίκη τοῦ Σταυροῦ στὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων. Καὶ χρησιμοποιεῖ ὡς αἰχμὴ τοῦ δόρατος τὰ ὑπεκκαύματα τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας, ὥστε νὰ παρασείρει τὴν συντριπτικὴ πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων στὴν ἀπώλεια. Εἴθε ἡ δύναμις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ νὰ ὑπερισχύσει καὶ νὰ μᾶς ὁπλίσει μὲ μαρτυρικὸ φρόνημα διαφυλάξεώς μας στὴν καθαρότητα σαρκὸς καὶ πνεύματος!