Ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·
Ἡ Κυρία Θεοτόκος ὅσο διάστημα ἔζησε σὲ αὐτὴ τὴν ζωὴ μετὰ τὴν ἁγία Πεντηκοστὴ καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν μακάρια Κοίμησή Της, ἔζησε -ὅπως καὶ νωρίτερα- οὐράνια καὶ ἰσάγγελη ζωή. Ἐπεδίωκε τὴν μόνωση, τὴν σιωπή, τὴν ἡσυχία, τὴν ἐντρύφηση στὰ θεῖα μεγαλεῖα, στὴν θεία Οἰκονομία τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ Της, στὰ οὐράνια Μυστήρια καὶ στὴν οὐράνια Δόξα τῆς αἰωνιότητος.
Βέβαια, δὲν παρέλειπε τὴν συμμετοχή Της στὴν θεία Λατρεία, ὡς Κέντρο τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἦταν. Τὴν εὐλογημένη ζωή Της χαρακτήριζε πτωχεία καὶ στέρηση κατὰ κόσμον, διαρκὴς νηστεία, ἁπλότητα καὶ ἀφάνεια, καὶ κυρίως Προσευχή: συνεχής, ἀσταμάτητη, διηνεκής, ἀδιάλειπτη, πύρινη, γεμάτη δύναμη, ἀποτελεσματική, εὔστοχη, θεοπειθής, ὑπερθαύμαστη, ὑπέρσοφη καὶ ὑπέρλαμπρη· προσευχὴ ἡσυχαστική, σιωπηλή, ὑπερπλήρης, θεομητορική· προσευχὴ εὐχαριστήρια, δοξολογική, ἱκετήρια, καρδιακή, ἀπροσμέτρητου βάθους καὶ ἀνεξιχνίαστου ὕψους· ἔσειε οὐράνια καὶ ἐπίγεια καὶ βέβαια εἰσηκούετο πάντοτε.
Ἀληθινά, δὲν μποροῦμε ἐμεῖς οἱ ταπεινοὶ καὶ ἀνάξιοι νὰ εἰσέλθουμε σὲ αὐτὸ τὸ θεῖο μυστήριο τῆς μοναδικῆς Προσευχῆς Της, τοῦ τρόπου δοξολογίας Της τῆς Ἁγίας Τριάδος, τῆς ἀπερίγραπτης μητρικῆς συνομιλίας Της μὲ τὸν Υἱὸ καὶ Θεό Της Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, τὴν πλήρη Πνεύματος Ἁγίου προσευχητικὴ γλυκύτητα καὶ εὐωδία τῆς ἀχράντου ψυχῆς Της καὶ τοῦ παναγίου σώματός Της. Μένουμε ἐκστατικοί, ἀδύναμοι νὰ προσεγγίσουμε τὰ «ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια» τῆς ὑπάρξεώς Της!
Ὅλη ἡ Κυρία Θεοτόκος ἦταν ὑπέρλαμπρος Στῦλος Προσευχῆς, αὐτὴ ποὺ ἀποτελεῖ τὸ «Μεθόριον» (Σύνορο) Κτίστου καὶ Κτίσεως, Θεοῦ καὶ Ἀνθρώπου.
Εἶναι βέβαιον ὅτι παρακαλοῦσε Θεομητροπρεπῶς γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ κόσμου, γιὰ τὴν εὐστάθεια τῶν Ἐκκλησιῶν, γιὰ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους –τὰ ἀγαπημένα Της τέκνα, γιὰ ὅλους τοὺς πιστούς, νὰ ἔχουν οἱ χριστιανοὶ εἰρήνη, ἀγάπη, ὁμόνοια, μετάνοια, ἑνότητα πνεύματος. Νὰ ὑπάρχει στοὺς ἀφιερωμένους στὸν Θεὸ ἀνθρώπους ζῆλος πνευματικὸς καὶ αὐτοθυσία. Νὰ ἐπικρατεῖ στὶς οἰκογένειες συμπάθεια καὶ κατανόηση, νὰ μὴν εἰσέρχεται τὸ δηλητήριο τῆς διχόνοιας καὶ διαμάχης, τῆς φιλονικίας καὶ ζηλοφθονίας.
Προσηύχετο γιὰ τὴν καρποφορία τῆς γῆς, γιὰ τὴν ἀφθονία τῶν ἀγαθῶν, γιὰ τὴν εὐημερία στὴν ζωὴ ὅλου τοῦ κόσμου, ὥστε οἱ ἄνθρωποι νὰ διάγουν μὲ πίστη, δικαιοσύνη καὶ προκοπή. Προσηύχετο γιὰ τὰ παιδιά, γιὰ τοὺς νέους, γιὰ τοὺς μεσήλικες, γιὰ τοὺς ἡλικιωμένους· ὥστε ὅλοι νὰ διατελοῦν στὴν θεία χάρη καὶ προστασία, νὰ εὐαρεστοῦν στὸν Θεό, νὰ μὴν ὑποκύπτουν στοὺς πειρασμοὺς τῆς ἁμαρτίας, καὶ νὰ τύχουν αἰώνιας σωτηρίας.
Ὅταν δὲ ἡ Θεομήτωρ ἔλαβε τὴν καλὴν ἀγγελίαν τῆς Κοιμήσεώς Της, τότε εὐλόγησε τοὺς συγκεντρωθέντας θαυμαστῶς Ἁγίους Ἀποστόλους, καὶ παρηγόρησε τοὺς πιστοὺς μὲ λόγους Μητρικῆς καλωσύνης καὶ συμπαθείας. Εὐχήθηκε νὰ ἐπικρατεῖ μεταξὺ ὅλων ἀγάπη, σεβασμός, ὑπομονή, καρτερία, καὶ κυρίως Ὀρθοδοξία πίστεως καὶ ἁγιότητα ζωῆς.
Κατόπιν, εἰρηνική, ἤρεμη καὶ εὐσταλής, παρέδωσε χωρὶς τὴν παραμικρὴ ἀγωνία καὶ ὀδύνη τὴν παναγία ψυχή Της στὰ χέρια τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ Της, ὁ Ὁποῖος τὴν παρέλαβε εὐλαβῶς μὲ συνοδία ἀμετρήτων Ἁγίων Ἀγγέλων, θυμιόντων καὶ ψαλλόντων ὕμνους νικητηρίους καὶ θεοτερπεῖς, καὶ τὴν ἀνέβασε ἕως τοῦ Θρόνου τῆς Θεότητος, ὡς Παντοβασίλισσα δεδοξασμένη!
Τὸ δὲ Θεοδόχο σῶμα Της ἐνταφιάσθηκε μὲ τιμὴ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους στὴν Γεθσημανῆ, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιθυμία Της. Ὅμως, ὁ Τάφος Της ἐν συνεχείᾳ βρέθηκε κενός, διότι ἀνῆλθε ἐνσώματη στοὺς Οὐρανούς, δηλαδὴ μετέστη-μετετέθη καὶ ἐνδύθηκε τὴν ἀφθαρσία πρὶν ἀπὸ τὴν κοινὴ καὶ γενικὴ ἀνάσταση, αὐτὴ ποὺ ἐγέννησε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν!
Πρόκειται γιὰ τὴν μεγαλύτερη καὶ ἐπισημότερη Θεομητορικὴ Ἑορτὴ τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ τὸ «Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ», γιὰ τὸν θρίαμβο τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἁγιοσύνης!
Ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί·
Μετὰ τὴν πάνσεπτη Κοίμηση καὶ Μετάστασή Της, ἡ Πανάχραντη Μαριὰμ συνεχίζει ἀδιάκοπα στοὺς Οὐρανοὺς τὴν ἁγία Θεομητορικὴ Προσευχή Της ἐξαιρέτως γιὰ ὅλα τὰ τέκνα Της, τοὺς εὐσεβεῖς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι μάλιστα τὴν εὐαρεστοῦν μὲ τὴν συνεπῆ χριστιανικὴ ζωή τους, μὲ τὸν πνευματικὸ ἀγῶνα τους, μὲ τὴν πίστη, μετάνοια, ἐγκράτεια καὶ ἀρετή τους.
Εἴθε κι ἐμᾶς νὰ χαρακτηρίζει ἡ ἔνθερμη πίστη καὶ ἡ ἐπίμονη καὶ ἀκούραστη προσευχὴ τῆς μετανοίας, ὥστε νὰ ἀποφύγουμε τὴν πλάνη ποὺ κυριαρχεῖ γύρω μας καὶ νὰ φυλαχθοῦμε -μὲ τὶς Θεομητορικὲς πρεσβεῖες- στὴν ὁμολογία τῆς Ἀληθείας μὲ ὑπομονὴ μέχρι τέλους.
Εἴθε νὰ συγκαταλεγόμαστε μεταξὺ τῶν ἀληθινῶν τέκνων τῆς Παναγίας μας καὶ νὰ λαμβάνουμε πλούσια καὶ διαρκῆ τὴν Μητρικὴ εὐεργεσία Της καὶ στὴν παροῦσα ζωὴ καὶ στὴν μέλλουσα. Ἀμήν!
Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ εὐλογίες
Ὁ Μητροπολίτης
+ὁ Λαρίσης καὶ Πλαταμῶνος Κλήμης
Λάρισα, Δεκαπενταύγουστος 2026