+Μητροπολίτου Λαρίσης καὶ Πλαταμῶνος Κλήμεντος
Γιὰ νὰ θεραπευθεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν Χριστό μας, πρέπει νὰ προβεῖ σὲ κάποιες ἀπαραίτητες ἐνέργειες. Νὰ ἔχει πίστη ὀρθὴ καὶ δυνατή, νὰ προσεύχεται, νὰ μελετᾶ μὲ πόθο τὸν θεῖο λόγο, νὰ συμμετέχει στὴν Θεία Λατρεία καὶ νὰ πηγαίνει στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ, νὰ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ ἐπιτελεῖ τὴν ἀρετή.
Σὰν τὸν ἀσθενῆ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος εἶχε ξερὸ τὸ δεξί του χέρι, ἀκίνητο καὶ ἀνενέργητο, ἀλλ’ ὅμως ἀνῆκε στὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ καὶ μετέβαινε στὴν Συναγωγὴ τὰ Σάββατα, ἔστω καὶ χωρὶς ἰδιαίτερη συμμετοχὴ καὶ κατανόηση (βλ. Μάρκ. 3, 1).
Καὶ ἐν τέλει ἄκουσε ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ τὴν ἐντολὴ νὰ ἐγερθεῖ καὶ νὰ σταθεῖ στὸ «μέσον» (Μάρκ. 3, 3). Καὶ παρὰ τὴν ἀπαρέσκεια τῶν φθονερῶν κατηγόρων τοῦ Κυρίου, διότι αὐτὸ γινόταν ἡμέρα ἀργίας (Σάββατο), ἔτυχε τῆς θεραπείας του (Μάρκ. 3, 5).
Ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου ἀπευθύνεται καὶ σὲ μᾶς μὲ σκοπὸ νὰ μᾶς ἐλευθερώσει ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, γιὰ νὰ σταθοῦμε στὸ μέσον τῆς ἀρετῆς, κατὰ τὸν ἑρμηνευτὴ ἱερὸ Θεοφύλακτο (Ἑρμηνεία εἰς τὰ τέσσαρα Εὐαγγέλια, σελ. 112).
Πρέπει προηγουμένως νὰ παύσει ἡ ἐπιτέλεση τῆς ὅποιος ἁμαρτίας, τῆς ἀμετανόητης, δηλαδὴ αὐτῆς ποὺ ἀντὶ νὰ τὴν ἀποστρεφόμαστε, τὴν δικαιολογοῦμε κιόλας. Χωρὶς ἀπαγκίστρωση ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ἐλευθερία ἀπὸ αὐτὴν ὡς δωρεὰ τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔρχεται. Πρέπει νὰ κατανοήσουμε καλὰ ὅτι ἄν δὲν ἀπομακρυνθεῖ κάποιος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ὁ Χριστὸς δὲν τὸν ἐλευθερώνει ἀπὸ αὐτήν· ὁπότε παραμένει ξεραμένος καὶ μαραζωμένος…
Ἁμαρτία, διευκρινιστικά, ἐννοοῦμε τὴν κάπως σοβαρή, αὐτὴ ποὺ ἐπιτελοῦμε θεληματικὰ καὶ ἐν γνώσει ὅτι εἶναι κάτι ἄσχημο καὶ μᾶς φέρνει ἐνοχή, μᾶς πηγαίνει πίσω· καὶ ὄχι τὴν ἐκ συναρπαγῆς, τὴν εὐκολοσυγχώρητη, αὐτὴ ποὺ ξεγλιστροῦμε χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε, μὲ τὸν λογισμό, τὴν γλῶσσα, τὰ μάτια, τὶς αἰσθήσεις.
Μόνον ἄν μετανοήσουμε ἀληθινὰ καὶ ξεκόψουμε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, μόνο τότε ὁ Κύριος μᾶς συγχωρεῖ καὶ κυρίως μᾶς δίνει δύναμη νὰ ἐπιτελοῦμε τὶς ἅγιες Ἐντολές Του, γιὰ νὰ μὴ περιπέσουμε στὰ ἴδια καὶ χειρότερα. Γιὰ νὰ ἐπανέλθουμε σὲ κατάσταση πτώσεως, μετὰ τὴν δωρεὰ τοῦ Κυρίου, πρέπει νὰ ἀγνοήσουμε τὴν δωρεὰ καὶ νὰ τὴν περιφρονήσουμε μὲ ἀσέβεια! Ἀλλὰ σὲ τέτοια περίπτωση, πόσης τιμωρίας θὰ εἴμαστε ἄξιοι;
Αὐτὸ ὅμως κάνουμε κάθε φορὰ ποὺ ξεφεύγουμε καὶ ἐπιτρέπουμε στὸν ἑαυτό μας μικρὲς ἤ μεγάλες πτώσεις, τολμῶντας μάλιστα νὰ καλύπτουμε τὸν ἑαυτούλη μας μὲ διάφορες δικαιολογίες… Τοῦτο, ὅπως ἀντιλαμβανόμαστε, δὲν εἶναι μετάνοια ἀληθινή. Ἔτσι δὲν ἐλευθερωνόμαστε, ἀλλὰ ἐμποδίζουμε τὴν θεία δύναμη νὰ ἐπενεργήσει μέσα μας ἀπελευθερωτικὰ καὶ σωστικά.
Ὅταν ἐπὶ τέλους δείξουμε ἀποφασιστικότητα καὶ πάρουμε ὁριστικὸ διαζύγιο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, τότε ὁ Κύριος μᾶς τοποθετεῖ στὴν μεσότητα τῶν Ἀρετῶν, ἐκεῖ ὅπου οὔτε ἔλλειψη οὔτε ὑπερβολὴ ὑπάρχει. Ἐκεῖ θὰ βροῦμε ἰσορροπία, ἀνάπαυση, παρηγορία, ὡραιότητα καὶ θεία ὁμοιότητα!
Τότε εἶναι ποὺ ἀποκαθίσταται μέσα μας ἡ δυνατότητα γιὰ ἀνεμπόδιστη ἐργασία στὴν ἐπιτέλεση τοῦ ἀγαθοῦ, ὅπως καὶ γιὰ πρόοδο καὶ ἄνοδο στὴν ὁδὸ τῆς σωτηρίας. Τότε λαμβάνουμε πνευματικὴ ὑγεία πρὸς χαρὰν τοῦ Οὐρανοῦ καὶ λύπην τοῦ πονηροῦ καὶ τῶν ποικίλων φθονερῶν καὶ κακεντρεχῶν ὀργάνων του.
Τότε ὅμως εἶναι ποὺ «Φαρισαῖοι» καὶ «Ἡρωδιανοί» (Μάρκ. 3, 6), δηλαδὴ ὑποκριτές, σάρκινοι καὶ φθονεροὶ ψευδάδελφοι, συνασπίζονται γιὰ νὰ προξενήσουν κακό.
Διότι ὑπάρχουν δυστυχῶς καὶ αὐτοὶ ποὺ πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία ὄχι μὲ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός τους, μὲ μετάνοια καὶ αἴτηση θεραπείας, ἀλλὰ μὲ πνεῦμα αὐτοδικαιώσεως, ὅπως καὶ μὲ διάθεση κατασκοπευτικὴ καὶ ἐπικριτικὴ τῶν ἄλλων. Αὐτοί, ἐν γνώσει ἤ ἔν ἀγνοίᾳ τους, χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὸν πονηρὸ ὡς κατάλληλα ὄργανά του γιὰ νὰ διαβάλλουν τὸ καλὸ καὶ οὐσιαστικὰ γιὰ νὰ ὑπονομεύσουν τὸν Χριστὸ καὶ τὸ σωτήριο ἔργο Του! Φυσικὰ ματαιοπονοῦν καὶ ἄν δὲν μετανοήσουν καὶ ἀλλάξουν τακτική, θὰ καταισχυνθοῦν οἰκτρῶς. Ἐν τούτοις, προξενοῦν μικρὴ ἤ μεγάλη ζημία καὶ παρεμποδίζουν τὸ καλὸ ἔργο καὶ τὴν καλὴ μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας.
Ὅσοι μὲ τὴν καλή τους μετάνοια ἐξέρχονται ἀπὸ τὶς κακές τους συνήθειες ὅπως καὶ ἀπὸ τὶς ἐμπαθεῖς τους ἐπιθυμίες, ἀναζητῶντας τὴν Χάρη τοῦ Χριστοῦ, αὐτοὶ εἶναι ποὺ γιατρεύονται ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες τους, ὡς ἀληθινοὶ πλέον ἀκόλουθοι τοῦ Θεοῦ.
Αὐτοὺς ὁ Κύριος ἐλευθερώνει ἀπὸ τὴν δυναστεία τῶν παθῶν, ἀπὸ τὶς «μάστιγες» ποὺ τοὺς ἐνοχλοῦν καὶ κτυποῦν τὴν συνείδησή τους, ἀλλὰ καὶ ἀποδιώχνει «τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα» ποὺ τοὺς πειράζουν καὶ παρενοχλοῦν (βλ. Μάρκ. 3, 10-11).
Ἡ ἐπίκληση τοῦ θείου Ἐλέους, μὲ μετάνοια, ἡ νοερὴ καὶ ἔμπονη ἐπανάληψη καρδιακά, στὰ βάθη τῆς ὑπάρξεως, τοῦ παντοδυνάμου θείου Ὀνόματος, μὲ ταπείνωση καὶ ἐπιμονή, ἐπιφέρει καθαρτικὰ ἀποτελέσματα: συγχωρεῖ, ἀνεβάζει, ἐλευθερώνει καὶ διασώζει.
Ἀλλὰ καὶ τότε ἀκόμη, δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ ξεθαρρέψει. Χρειάζεται ἰδιαίτερη φροντίδα καὶ προσοχὴ ἄν θὰ πρέπει νὰ διαμείνει ὁ θεῖος Λόγος μέσα μας. Ὁ Κύριος δὲν ἀναπαύεται στὴν πίεση τοῦ ὄχλου, ὁ ὁποῖος Τὸν συνθλίβει (βλ. Μάρκ. 3, 9). Ἡ ταραχὴ καὶ ὁ θόρυβος τοῦ κόσμου καὶ τῶν κοσμικῶν πραγμάτων, ἔργων καὶ φρονημάτων, δὲν βοηθοῦν καὶ δὲν εὐνοοῦν τὴν παραμονὴ τοῦ θείου Λόγου μέσα μας. Ἡ πιθανὴ ἀπροσεξία ἀκόμη καὶ τῶν πιστῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀξιώθηκαν τὴν θεία παρηγορία καὶ ἐπίσκεψη, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψει τὴν καλὴ ἐσωτερική τους κατάσταση.
Δὲν μπορεῖ, γιὰ παράδειγμα, ἀπὸ τὴ μιὰ νὰ μετανοεῖς καὶ νὰ ζητεῖς τὸ θεῖον Ἔλεος, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ συχνάζεις ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει θόρυβος, φασαρία, κοσμικότητα, ἔξαψη παθῶν, πολυλογία, ἀστειολογία, ἀπροσεξία, χυδαιολογία καὶ τὰ ὅμοια. Δὲν συνιστᾶ διαφύλαξη πνεύματος ἀληθινῆς μετάνοιας ἡ συνεχὴς προσκόλληση στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, στὴν καινούργια αὐτὴ ἐπικίνδυνη μορφὴ διάσπασης, ὅπως καὶ πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ἐρημοποίησης!…
Ὁ Κύριός μας ἀναμένει συνέπεια καὶ ἐγρήγορση ἀπὸ μέρους μας γιὰ νὰ παρατείνει τὴν θεία διαμονή Του μέσα μας. Ἄν ἐπικρατήσει ἡ ἀπερίσκεπτη ἀνάμειξη μὲ τὰ διασπαστικὰ καὶ θορυβώδη πράγματα τοῦ κόσμου τούτου, τότε ὁ θαυμαστός, μοναδικὸς καὶ τρισάγιος Ἐπισκέπτης ἐνοχλεῖται καὶ ἀναχωρεῖ…
Μακάρι νὰ τὸ κατανοοῦμε αὐτὸ ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ σύντομα καὶ νὰ διορθωνόμαστε· ἀλλὰ καὶ νὰ φροντίζουμε καὶ νὰ προνοοῦμε, ὡς πιστοὶ ἀκόλουθοι καὶ μαθητὲς τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, νὰ Τὸν ζητοῦμε διαρκῶς καὶ νὰ Τὸν ἀναπαύουμε καρδιακῶς· νὰ ζοῦμε ἐντὸς Του καὶ Αὐτὸς ἐντός μας, ὅπως ἀκριβῶς ἐπιθυμεῖ νὰ συμβαίνει: «μείνατε ἐν Ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν» (Ἰωάν. 15, 4)!
Λάρισα, 12/25-6-2026